✝ Άγιος Αντώνιος ο Μέγας
✝ Άγιος Αντώνιος ο Μέγας
Μέγας ασκητής, θεμελιωτής του χριστιανικού μοναχισμού
1. Καταγωγή και νεανικά χρόνια
Ο Άγιος Αντώνιος γεννήθηκε το έτος 251 μ.Χ. στην Κομά της Άνω Αιγύπτου από ευσεβείς και πλούσιους γονείς. Από μικρός αγαπούσε τη σιωπή, την προσευχή και τον ναό του Θεού. Δεν ενδιαφερόταν για τα παιχνίδια και τις κοσμικές διασκεδάσεις, αλλά για τα πνευματικά.
Σε ηλικία περίπου 20 ετών, πέθαναν οι γονείς του και έμεινε μόνος με τη μικρότερη αδελφή του, κληρονόμος μεγάλης περιουσίας.
Μία ημέρα, μπαίνοντας στον ναό, άκουσε το Ευαγγέλιο:
«Εἰ θέλεις τέλειος εἶναι, ὕπαγε πώλησον τὰ ὑπάρχοντά σου καὶ δὸς πτωχοῖς»
(Ματθ. 19,21)
Ο λόγος αυτός τον διαπέρασε σαν φωτιά.
2. Η μεγάλη απόφαση – Πώληση των υπαρχόντων
Ο Αντώνιος θεώρησε ότι ο Χριστός μιλούσε προσωπικά σε αυτόν.
Χωρίς καθυστέρηση:
μοίρασε όλη του την περιουσία στους φτωχούς
φρόντισε να τακτοποιηθεί η αδελφή του σε παρθενώνα
εγκατέλειψε τον κόσμο και αποσύρθηκε στην έρημο
Από εκείνη τη στιγμή αφιέρωσε όλη του τη ζωή στον Θεό.
3. Η ασκητική ζωή στην έρημο
Ο Άγιος Αντώνιος εγκαταστάθηκε αρχικά κοντά σε έναν γέροντα ασκητή για να μαθητεύσει στην πνευματική ζωή. Έπειτα αποσύρθηκε σε όλο και πιο έρημα μέρη.
Ζούσε με:
αυστηρή νηστεία
αγρυπνία
συνεχή προσευχή
εργόχειρο για τα απολύτως αναγκαία
Έτρωγε ψωμί και νερό μία φορά την ημέρα, πολλές φορές και ανά δύο ή τρεις ημέρες.
4. Οι φοβεροί πειρασμοί και οι μάχες με τους δαίμονες
Ο διάβολος, βλέποντας την πνευματική του πρόοδο, τον πολέμησε σκληρά:
με λογισμούς αμαρτίας
με φόβους
με οράματα
ακόμη και με σωματικούς ξυλοδαρμούς από δαίμονες
Πολλές φορές βρέθηκε αιμόφυρτος στο κελί του, αλλά ποτέ δεν απελπίστηκε.
Έλεγε:
«Τίποτε δεν φοβάμαι, γιατί ο Χριστός είναι μαζί μου.»
Κάποτε ο Χριστός του φανερώθηκε και του είπε:
«Ήμουν εδώ, Αντώνιε, και έβλεπα τον αγώνα σου.»
Από τότε ενισχύθηκε ακόμη περισσότερο.
5. Φως της ερήμου – Πατέρας μοναχών
Η φήμη της αγιότητάς του απλώθηκε σε όλη την Αίγυπτο. Πολλοί νέοι πήγαιναν κοντά του για να τον μιμηθούν.
Έτσι δημιουργήθηκαν γύρω του τα πρώτα μοναστικά κοινόβια.
Ο Άγιος Αντώνιος θεωρείται ο θεμελιωτής του χριστιανικού μοναχισμού.
Δίδασκε:
ταπείνωση
διάκριση
αγάπη
αδιάλειπτη προσευχή
πόλεμο κατά των παθών
6. Υπερασπιστής της Ορθοδοξίας
Κατά την εποχή της αιρέσεως του Αρείου, ο Άγιος Αντώνιος, αν και ασκητής, κατέβηκε στην Αλεξάνδρεια για να στηρίξει τον λαό στην αληθινή πίστη.
Στάθηκε στο πλευρό του Αγίου Αθανασίου και ομολόγησε με παρρησία ότι:
Ο Χριστός είναι αληθινός Θεός και όχι κτίσμα.
7. Θαύματα και διορατικό χάρισμα
Ο Θεός τον στόλισε με πολλά χαρίσματα:
θεράπευε ασθενείς
έδιωχνε δαιμόνια
έβλεπε τα κρυφά της καρδιάς
προέβλεπε γεγονότα
Όλα όμως τα απέδιδε στη χάρη του Θεού και όχι στον εαυτό του.
8. Η οσιακή κοίμησή του
Ο Άγιος Αντώνιος έζησε 105 έτη.
Πριν κοιμηθεί, έδωσε τις τελευταίες του συμβουλές:
να αγαπούν τον Χριστό
να φυλάσσουν την ταπείνωση
να μην εμπιστεύονται τον εαυτό τους
Παρέδωσε την ψυχή του ειρηνικά στον Θεό το έτος 356 μ.Χ.
Το τίμιο λείψανό του ευωδίαζε και θαυματουργούσε.
Η μνήμη του τιμάται στις 17 Ιανουαρίου.
Πνευματικό μήνυμα του Αγίου Αντωνίου
Ο Άγιος Αντώνιος μας διδάσκει ότι:
Όταν ο άνθρωπος δώσει ολοκληρωτικά την καρδιά του στον Χριστό,
καμία δύναμη σκοτεινή δεν μπορεί να τον νικήσει.
Η ζωή του είναι ζωντανή απόδειξη ότι η αγιότητα δεν είναι για λίγους, αλλά για όποιον αγωνίζεται με ταπείνωση.
Βεβαίως. Ορίστε σύντομο συναξάρι του Αγίου Αντωνίου σε εκκλησιαστικό ύφος, κατάλληλο για ανάγνωση στον ναό.
✝ Συναξάριον του Οσίου Πατρός ημών Αντωνίου του Μεγάλου
(17 Ιανουαρίου)
Ο Όσιος Πατήρ ημών Αντώνιος ο Μέγας εγεννήθη εν Αιγύπτω περί το έτος 251 μ.Χ. εκ γονέων ευσεβών και πλουσίων. Από νεαράς ηλικίας ηγάπησε τον Θεόν και την άσκησιν.
Ακούσας εν τω ναώ το ευαγγελικόν ρήμα: «Εἰ θέλεις τέλειος εἶναι, πώλησον τὰ ὑπάρχοντά σου καὶ δὸς πτωχοῖς», εμοίρασε την περιουσίαν αυτού εις τους πένητας και απεσύρθη εις την έρημον, αφιερώσας εαυτόν ολοκληρωτικώς εις τον Θεόν.
Εν τη ερήμω ηγωνίσθη σκληρώς διά νηστείας, αγρυπνίας και αδιαλείπτου προσευχής και επολεμήθη σφοδρώς υπό των δαιμόνων, αλλ’ ενισχυόμενος υπό της θείας χάριτος ενίκησε πάντας τους πειρασμούς.
Διά την αγιότητά του έγινε φως της ερήμου και πατήρ πλήθους μοναχών, θεμελιωτής του μοναχικού βίου. Εθαυματούργησε, εθεράπευσε ασθενείς και εδίωξε δαιμόνια, δοξάζων πάντοτε τον Θεόν.
Κατά την εποχήν της αιρέσεως του Αρείου, κατέβη εις Αλεξάνδρειαν και εστήριξε την Ορθόδοξον Πίστιν, ομολογών ότι ο Χριστός είναι αληθινός Θεός.
Ζήσας έτη εκατόν πέντε, εκοιμήθη εν ειρήνη το έτος 356 μ.Χ., παραδώσας την αγίαν αυτού ψυχήν εις χείρας Θεού.
Πρεσβεύει υπέρ ημών.
Σχόλια
Δημοσίευση σχολίου