Γιατί πρέπει να βαπτίζεται ένα παιδί – θεολογική προσέγγιση
Το Άγιο Βάπτισμα αποτελεί θεμελιώδες Μυστήριο της Εκκλησίας, διότι συνδέεται με την ίδια τη σωτηρία του ανθρώπου. Ο Χριστός δεν το πρότεινε απλώς ως ευσεβή πράξη, αλλά το πρόσταξε:
«Πορευθέντες μαθητεύσατε πάντα τα έθνη, βαπτίζοντες αυτούς…» (Ματθ. 28,19).
Επιπλέον είπε:
«Εάν μη τις γεννηθή εξ ύδατος και Πνεύματος, ου δύναται εισελθείν εις την βασιλείαν του Θεού» (Ιω. 3,5).
Επομένως το Βάπτισμα δεν είναι κοινωνική τελετή, αλλά αναγκαία πνευματική γέννηση.
1. Η συμμετοχή στο μυστήριο της σωτηρίας
Η σωτηρία δεν είναι απλή ηθική βελτίωση αλλά συμμετοχή στη ζωή του Χριστού.
Με το Βάπτισμα:
- ο άνθρωπος ενώνεται μυστηριακά με τον θάνατο και την Ανάσταση του Χριστού
- νεκρώνεται ο «παλαιός άνθρωπος»
- ανασταίνεται ο «καινός εν Χριστώ άνθρωπος»
Ο Απόστολος Παύλος το διατυπώνει σαφώς:
«Όσοι εις Χριστόν εβαπτίσθητε, Χριστόν ενεδύσασθε» (Γαλ. 3,27).
Το Βάπτισμα λοιπόν είναι ένδυση Χριστού, όχι απλή ευλογία.
2. Η άφεση του προπατορικού αμαρτήματος και η θεραπεία της φθοράς
Η Εκκλησία δεν αντιλαμβάνεται την αμαρτία μόνο ως πράξη αλλά και ως κατάσταση φθοράς.
Το νεογέννητο παιδί δεν έχει προσωπικές αμαρτίες, όμως:
- μετέχει της πεπτωκυίας ανθρώπινης φύσης
- υπόκειται στη φθορά και στον θάνατο
- έχει ανάγκη αποκατάστασης της σχέσης με τον Θεό
Στο Βάπτισμα:
- καθαρίζεται το προπατορικό αμάρτημα
- χαρίζεται η «καινή κτίσις»
- αποκαθίσταται η κοινωνία με τον Δημιουργό
Γι’ αυτό η Εκκλησία μιλά για αναγέννηση εξ ύδατος και Πνεύματος.
3. Η δωρεά του Αγίου Πνεύματος
Το Βάπτισμα δεν είναι μόνο καθαρισμός, αλλά και χάρισμα.
Μετά το Βάπτισμα ακολουθεί το Χρίσμα, όπου δίδεται το Άγιο Πνεύμα:
- σφραγίζει τον άνθρωπο με τη Χάρη
- του δίνει πνευματικά χαρίσματα
- τον καθιστά ναό του Αγίου Πνεύματος
Έτσι το παιδί δεν ανατρέφεται απλώς «ηθικά», αλλά μεγαλώνει μέσα σε πνευματική ενέργεια και αγιασμό.
4. Γιατί βαπτίζονται τα παιδιά και όχι μόνο οι ενήλικες
Η Εκκλησία από τους αποστολικούς χρόνους βάπτιζε ολόκληρες οικογένειες. Η Αγία Γραφή αναφέρει βαπτίσεις «οίκων» (Πράξ. 16,15 και 33), χωρίς να αποκλείει τα παιδιά.
Η θεολογική λογική είναι σαφής:
- όπως το παιδί μετέχει στη βιολογική ζωή των γονέων του χωρίς να ρωτηθεί
- έτσι καλείται να μετέχει από νωρίς και στη χάρη της εκκλησιαστικής ζωής
Η Χάρη δεν απαιτεί πρώτα ωριμότητα· η ωριμότητα οικοδομείται μέσα στη Χάρη.
Οι γονείς δίνουν στο παιδί τροφή, γλώσσα, αγάπη, ταυτότητα – δεν περιμένουν να μεγαλώσει για να τα επιλέξει. Έτσι δίνουν και το πολυτιμότερο δώρο: τη ζωή εν Χριστώ.
5. Το Βάπτισμα ως είσοδος στο εκκλησιαστικό σώμα
Η Εκκλησία δεν είναι ιδέα ή φιλοσοφία· είναι Σώμα Χριστού.
Με το Βάπτισμα το παιδί:
- εγγράφεται σε αυτό το Σώμα
- γίνεται μέλος της Εκκλησίας
- αποκτά εκκλησιαστική ταυτότητα και υπηκοότητα της Βασιλείας του Θεού
Χωρίς Βάπτισμα, η συμμετοχή στη μυστηριακή ζωή δεν υπάρχει.
Το Βάπτισμα είναι η πύλη των Μυστηρίων.
6. Ο ρόλος των γονέων και του αναδόχου
Το Βάπτισμα δεν είναι αυτόματη «μαγική πράξη». Προϋποθέτει παιδαγωγία πίστεως.
Οι γονείς και ο ανάδοχος αναλαμβάνουν:
- την κατήχηση του παιδιού
- την συμμετοχή του στη λατρευτική ζωή
- το χριστιανικό παράδειγμα μέσα στο σπίτι
Το παιδί βαπτίζεται με τη μαρτυρία πίστεως των ενηλίκων και αργότερα, ώριμο πλέον, καλείται να επιβεβαιώσει προσωπικά αυτό που έλαβε ως δώρο.
7. Συμπέρασμα
Το παιδί πρέπει να βαπτίζεται, διότι:
- το Βάπτισμα είναι αναγέννηση και όχι απλό έθιμο
- χαρίζει άφεση, αγιασμό και δωρεά Αγίου Πνεύματος
- το εντάσσει στο Σώμα του Χριστού, την Εκκλησία
- ανοίγει την είσοδο στη μυστηριακή ζωή
- το καθιστά πολίτη της Βασιλείας του Θεού από τα πρώτα του βήματα
Το Βάπτισμα είναι η γέννηση του παιδιού στη ζωή του Χριστο
Σχόλια
Δημοσίευση σχολίου